Xάσαμε τους μεσογειακούς(ντοπ)αγώνες! Χαρά εγώ...

Μέχρι που μού βιδώθηκε στο μυαλό ότι αυτή η κρίση του χρηματιστηριακού[¹] κεφαλαίου (του απαράγωγου, μην τό ξεχνάμε... τα μόνα «προϊόντα» που παράγει είναι τόκοι και πόλεμοι...), την οποία, άτεχνα και αδυσώπητα, με τα παπαγαλάκια του σε ρόλο πλυντηρίων εγκεφάλου και τα πειθήνια τσιράκια του, που παρισταίνουν τους υπουργούς και πρωθυπουργούς, σε ρόλο εκτελεστών, πάνε να μάς πείσουν ότι οι «υπερβολικές» απαιτήσεις των εργαζομένων και το «σπάταλο» κοινωνικό κράτος τήν έχουν προκαλέσει...

Μέχρι που μού βιδώθηκε στο μυαλό ότι αυτή η κρίση μπορεί να μάς βγεί σε καλό.

Διότι όλη αυτή η τεράστια εμπορική επιχείρηση που έχει στηθεί γύρω από τους ποικιλώνυμους "αγώνες" είναι βασικό εργαλείο τους εμποτισμού μας με την ιδέα του ανταγωνισμού της ζούγκλας... ώστε να καταπιούμε αμάσητη την «πραγματικότητα» πως ο ανταγωνισμός είναι η κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης κοινωνίας.

Ο ανταγωνισμός στον οποίο οι "έχοντες και κατέχοντες" {έχοντες και κατέχοντες από κληρονομιές, απάτες, νταβατζηλήκι, τοκογλυφία, λαθρεμπόριο, εμπόριο όπλων και ναρκωτικών και ό,τι άλλο δυσώδες μπορεί να φανταστεί κανείς - έτσι φτιάχνεις τόσα λεφτά... όχι με τον ιδρώτα...} έχουν βέβαιη τη νίκη από χέρι... [²]

* "ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ"

[1974]

Στίχοι Γιώργου Σκούρτη, μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου

{από το www.stixoi.info}

Η Αντάρα, το Λενάκι κι η Ρηνιώ

φύγαν μια νύχτα απ' το χωριό,
κρατούσανε για χρόνια δυό
συμβόλαιο συλλογικό.

Η Αντάρα, το Λενάκι κι η Ρηνιώ
μπήκαν αμέσως στο χορό,
κομμάτια βγάζουν εκατό
να πάρουνε καλό μισθό.

Στην Αντάρα, στο Λενάκι, στη Ρηνιώ
βάζουνε δίπλα τη Φωφώ
κι αυτή δουλεύει όσο δυό,
χτυπάει διπλό το εκατό.

Κι η Αντάρα, το Λενάκι κι η Ρηνιώ
όλο φωνάζουν στη Φωφώ
"Σιγά, Φωφώ, σκέψου κι εμάς
σιγά, Φωφώ, μας τυραννάς"
όλο τής φωνάζουν
η Αντάρα, το Λενάκι κι η γριά Ρηνιώ.

* Νούς υγιής εν σώματι υγιεί...

Αυτό είναι σωστό σε κάποιο βαθμό και μέτρο αλλά καθόλου δεν είναι «αναγκαία και ικανή συνθήκη», όπως λένε στα μαθηματικά.

Άλλο είναι το να ακείσαι με μέτρο για να έχεις σχετικά υγιές σώμα και να μην αφήνεις τις όποιες αδυναμίες του να σού σκοτίζουν το μυαλό και άλλο να τό ασκείς συνέχεια και στο έπακρο για να νικήσεις τους άλλους.

Τόσο στην αρχαιότητα, όσο περισσότερο, πολύ περισσότερο στις μέρες μας, έχει αποδειχτεί ότι για να νικήσεις τους άλλους, για να πάρεις την πρωτιά, έχεις ήδη νικήσει το μυαλό σου, τον εαυτό σου. Ολόκληρο βιβλίο μπορεί να γεμίσει κανείς με τις ανόητες δηλώσεις πρωταθλητών και πρωταθλητριών.

Και ακόμα ...δέκα με την μίζερη ζωή τους, όταν τούς "αποσύρουν" από τους αγώνες...

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν πολλά παραδείγματα σοφών δημιουργών με ασθενικό, αγύμναστο σώμα. Ή και μεγαλοφυών, όπως ο Χώκινγκ, με σώμα για τα ...μπάζα.

* Πρωτιά και ανταγωνισμός - Διαίρει και βασίλευε.

Διότι πού αλλού οδηγεί η επιδίωξη της πρωτιάς εκτός από την εμπέδωση του αισθήματος ότι μόνον ανταγωνιζόμενος κερδίζεις, εκτός από την καλλιέργεια του ατομισμού σε ύψιστο βαθμό. Και τα ζηλευτά βραβεία-παροχές που δίνονται είναι

ακριβώς

για να τονίσουν αυτόν τον αντικοινωνισμό, την ατομική προσπάθεια επικράτησης επί των άλλων.

Ακόμα και όταν είναι «ομαδική» π.χ. στη σκυταλοδρομία ή τα παιχνίδια της μπάλας, πάλι ως ατομική λειτουργεί με την ταύτιση με κάποιο ...χρώμα ή έθνος...

Ατομική λειτουργία, προπόνηση, ενέργεια... Και η κοινωνία διαιρεμένη σε άτομα, κουμαντάρεται, απομυζάται πανεύκολα.

[³]

To μεγάλο παραμύθι βέβαια σε αυτό το θέμα είναι ότι ο πρωταθλητισμός {και ο δι αυτού πλουτισμός ελάχιστων

[4]

αθλητών...} λειτουργεί κατά το «ουκ εά με καθεύδειν...», παρακινεί τα παιδιά να αθληθούν.

Φυσικά και ισχύει σε ένα βαθμό αυτό, μόνο που είναι ΑΛΛΗ η άθληση για να έχεις υγιές σώμα και εντελώς ΑΛΛΗ, καταστροφική για το σώμα, η προετοιμασία για πρωτα

(θ)

λητισμό.

Προετοιμασία που απαρέγκλιτα σημαίνει εξαντλητική προπόνηση, χημικά "βελτιωτικά" αλλά και ντόπα τις περισσότερες φορές.

Αυτά δεν τά λέει απλώς ένας δηλωμένος πολέμιος του πρωταθλητισμού και των {ντοπ}αγώνων αλλά τα είπαν ΟΜΟΘΥΜΑ ολυμπιονίκες, πρωταθλητές και πρωταθλήτριες, γυμναστές, προπονητές, γονείς πρωταθλητών, δάσκαλοι αλλά και κάποιος υψηλόβαθμος της Γ.Γ. Α

(θ)

λητισμού σε σχετική εκπομπή της ΕΤ-3 το 2008...

Αλήθεια... εκείνη η δίκη των Κεντέρη-Θάνου π

ότε θα γίνει

; 7 χρόνια πάνε... Μήπως τώρα που χάσαμε τους μεσογειακούς (ντοπ)αγώνες θα προχωρήσει και η δίκη της ...ντόπας;;;

*

Άλλο είναι το πραγματικό ...«αρχαίο πνεύμα αθάνατο»

του πρωτα(θ)λητισμού.

Το ντοπάρισμα, η τύφλωση, η χειραγώγηση της "μάζας"...

Ας θυμηθούμε τους "πράσινους" και τους "βένετους"[5] αρματοδρόμους της εποχής του Ιουστινιανού. Φανατισμός της "πλέμπας" μέχρι τα ...ουράνια. Που όμως όταν έφτασε να αμφισβητήσει την εξουσία, η οποία ευνοούσε τους «άλλους», να οδηγήσει στη "στάση του νίκα" ήταν απλώς η ...ευκαιρία για σφαγή. Καμμιά τριανταριά χιλιάδων ατόμων έγραψαν οι ιστορικοί της εποχής.

Αυτή η "τεχνική" χειραγώγησης δεν είναι αντίθετη με την άλλη, την «διαίρει και βασίλευε», αλλά συμπληρωματική της, εναλλακτική της: Κύρια μέθοδος είναι η δεύτερη, διότι συμφέρει τους εξουσιαστές αφού ΠΑΝΤΑ είναι ισχυρότεροι από καθέναν μας χωριστά.

Δεν είναι όμως ισχυρότεροι, απλά αθύρματα είναι, μπροστά στην κοινωνία, στην ενωμένη "μάζα", οπότε όταν έχουν τέτοιο φαινόμενο, χρησιμοποιούν το ντοπάρισμα, την τύφλωση. Κι όταν ούτε αυτή επαρκεί και διαφαίνεται κίνδυνος, σφάζουν και μερικές χιλιάδες, μερικά εκατομμύρια στην εποχή μας...

*

Όσοι

έχουν διαβάσει παλιότερα κείμενά μου θα ξέρουν ότι καθόλου αντίθετος δεν είμαι με τα παιχνίδια.

Το εναντίον θα έλεγα... Ότι είμαι πολύ ...παιχνιδιάρης. Παρότι σέβομαι το ...ρηθέν παρά του "προφήτου" Ναζίμ Χικμέτ «η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε, πρέπει να τήν παίρνεις στα σοβαρά» δεν γίνεται να παραγνωρίσω την μεγάλη αξία του παιχνιδιού τόσο για τα παιδιά[6] όσο και για τους, λεγόμενους, ώριμους. Ειδικά τα παιχνίδια ανοιχτού χώρου, που σημαίνουν και σωματική άθληση σε σύγκριση με τα άλλα, τα «επιτραπέζια» που είναι μόνο άθληση του νου.

Μιά "μπλογκική" φίλη σε προηγούμενο άρθρο μου με παρόμοιο θέμα είχε σχολιάσει ότι όλα τα παιχνίδια έχουν σύμφυτο τον ανταγωνισμό. Αντισχολίασα ότι αυτό δεν είναι σωστό, ότι υπάρχουν και παιχνίδια που δεν είναι ανταγωνιστικά, όπως τα θεατρικά π.χ.

Αλλά η πληθώρα των ανταγωνιστικών παιχνιδιών δεν πρέπει να μάς εκπλήσσει αφού κι αυτά "κατ' εικόνα και ομοίωσιν" της {πολύ συμφέρουσας στους "από πάνω"} ανταγωνιστικής κοινωνίας επινοήθηκαν.

Προσθέτω ακόμα πως είναι διαφορετικό πράγμα ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε δυό παιδικές ομάδες στα πλαίσια ενός παιχνιδιού {ομάδες που πολύ καλά μπορούν -και πρέπει!!!- να ανταλλάσσουν μέλη, να αλλάζουν σύνθεση} και εντελώς διαφορετικό ο απάνθρωπος ανταγωνισμός για πρωτα

(θ)

λητισμό και το κέρδος που φέρνει, ο εμπορευματοποιημένος α

(θ)

λητισμός.

* Χάσαμε τους "μεσογειακούς" ...και κλάαααμα ο ...ντορικός σύζυγος...

Υπάρχει όμως και η φαιδρή πλευρά της των νέων (ντοπ)αγώνων, που δεν θα γίνουν στο Βόλο και τη Λάρισσα.

Όπως είχε αποκαλύψει το ιστορικό περιοδικό "αντί" {αν δεν μέ απατά η μνήμη} πριν χρόνια, μία ...ευφυής εταιρία είχε αγοράσει από την μητρόπολη Βόλου

"μετόχι"

έκτασης κάπου 3.000 στρεμμάτων, προκειμένου να φτιάξει γήπεδο γκολφ και άλλες εγκαταστάσεις «χρήσιμες» για τους μεσογειακούς.

Το θέμα εξελίχτηκε σε σκάνδαλο ΚΑΙ διότι τα περισσότερα από τα στρέμματα αυτά ΔΕΝ ανήκαν στη μητρόπολη αλλά στο δημόσιο {ένα μικρό ...βατοπέδι ήταν...} ΚΑΙ διότι η περιοχή δεν είχε περισσευάμενο νερό για το -εξαιρετικά υδροβόρο- γήπεδο γκολφ ΚΑΙ διότι κύριος μέτοχος της εταιρίας ήταν ο τωρινός σύζυγος της Ντόρας, υπουργού Εξωτερικών τότε...

Οπότε η ματαίωση των (ντοπ)αγώνων κάτι σαν... «η εκδίκηση της γυφτιάς» μού κάνει...

---------------------------------

[¹] Το "κανονικό" κεφάλαιο, από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο όπως ανάλυσε ο Μάρξ, είναι (συμ)παραγωγός προϊόντων. Το χρηματιστηριακό εκμεταλλεύεται λαούς ολόκληρους και δεν παράγει τίποτε.

[²] Κάτι σαν το φλουρί της βασιλόπιττας του ΠΑΣΟΚ που πάντα έπεφτε στον Ανδρέα Παπανδρέου, δείτε το... Τί γελοιότητα, λαέ μου...

[³] "Λαμπρό" παράδειγμα το μίσος {και οι εντολές...} της τρόϊκας και του ΔΝΤ κατά των συλλογικών συμβάσεων και ο ...έρωτάς τους για την ατομική «διαπραγμάτευση», δηλαδή τον εκβιασμό, του εργοδότη με κάθε εργαζόμενο χωριστά...

[4]

Αλλά αρκετών εταιρειών και εμπόρων ειδών, "βελτιωτικών"και ντόπας...

[5] Η πλάκα είναι ότι δεν ήταν οι μοναδικές ομάδες αρματοδρόμων! Υπήρχαν ακόμα και οι λευκοί και οι ερυθροί!!! Μόνο που αυτοί δεν είχαν τόσους οπαδούς, όπως οι πράσινοι και οι βένετοι{γαλάζιοι}... Σάς θυμίζει κάτι;;;

[6] Η λέξη "παιδί" άλλωστε έχει άμεση σχέση με το "παίζω"... και με το "παιδεύω"... εντάξει... Όμως και το παιχνίδι, παίδεμα είναι...

Αμέτοχος-ανήξερος ο G.A.P. για το "μαύρο" χρήμα... Διάβαζε πολύ ...35 χρόνια

Ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, γεννημένος το 1952 στις ΗΠΑ, δεν είχε ασχοληθεί με την πολιτική μέχρι το 1981, που ο πατέρας του πήρε τις εκλογές, γιατί σπούδαζε σε διάφορα πανεπιστήμια αλλά, όπως έχει πει ο ίδιος, έπλενε και τζαμαρίες στη Σουηδία.
Από τότε όμως, και παρότι είχε μιά συνεχή κομματικοπολιτική θητεία (10 φορές βουλευτής - 6 φορές υπουργός[*]) διάβαζε συνεχώς, μελετούσε το "φαινόμενο" Ελλάς και δεν πήρε μυρουδιά ότι κυκλοφορούσε πολύ μαύρο χρήμα στα κόμματα «εξουσίας»: Το του πατέρα του και το καραμανλικό.
Χαμπάρι δεν πήρε για το πώς γίνονταν οι φανφαρόνικες πανάκριβες προεκλογικές εκστρατείες Λαλιώτη και οι αντίστοιχες της ΝΔ.Ήταν αφιερωμένος στα διαβάσματά του {σαν το Χριστόδουλο καληώρα...} και άρα είναι αμέτοχος-ανήξερος για όλη την σαπίλα.
Μόνον από τον Οκτώβριο του 2009 που ανάλαβε πρωθυπουργός και εκ των πραγμάτων ήταν πιά αναγκασμένος να σταματήσει το διάβασμα, μόνον τότε ανακάλυψε ότι δεν υπήρχαν λεφτά και ότι η Ελλάδα ήταν «μιά διεφθαρμένη χώρα». Γιαυτό βγαίνει τώρα {αδιάντροπα} και λέει ότι θα εφαρμόσει αυστηρούς όρους διαφάνειας και μπλα-μπλα-μπλά και μπλα-μπλα-μπλά...
Εγώ τά πιστεύω απολύτως όλα αυτά.
Απλώς αναρωτιέμαι αν αξίζει να έχει η Ελλάδα μας ως πρωθυπουργό έναν τόσο αφιερωμένο στο διάβασμα και άρα αμέτοχο-ανήξερο για όλη την σαπίλα επί 35 χρόνια...

- - - - - - - - - - -

[*] Βουλευτικές θητείες

1. Βουλευτής Αχαΐας (1981-1985)

2. Βουλευτής Αχαΐας (1985-1989)

3. Βουλευτής Αχαΐας (1989-1989)

4. Βουλευτής Αχαΐας (1989-1990)

5. Βουλευτής Αχαΐας (1990-1993)

6. Βουλευτής Αχαΐας (1993-1996)

7. Βουλευτής Α' Αθήνας (1996-2000)

8. Βουλευτής Α' Αθήνας (2000-2004)

9. Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης (2004-2007)

10. Βουλευτής Αχαΐας (2007-2009)

Υπουργικές θητείες

1. Υφυπουργός Πολιτισμού (Ιούλιος 1985 - Φεβρουάριος 1987)

2. Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988 - 1989)

3. Υφυπουργός Εξωτερικών (Οκτώβριος 1993 - Ιούλιος 1994)

4. Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκ. (Ιούλιος 1994 – Σεπτ.1996)

5. Αναπλ. Υπουργός Εξωτερικών (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999)

6. Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρ. 1999 – Φεβρ. 2004)

Καμμιά ελπίδα δεν έχω να μού στήσετε ανδριάντα... κλαψ... κλαψ... κλαψ...

Θέλεις ο ξάστερος ουρανός γεναριάτικα, θέλεις το σχεδόν ολόγιομο φεγγάρι, θέλεις οι -βασανιστικές κάποτε- μνήμες του παρελθόντος, που δεν τίς έχει πάρει ακόμα σβάρνα η αλτσχάϊμερ... μελαγχόλησα απόψε.

Μελαγχόλησα βαθειά απόψε στη σκέψη ότι εμένα δεν θα μού στήσετε ανδριάντα, έστω στη Σκλίβανη αδερφέ, όχι σε κάνα πολυσύχναστο σημείο πολυάνθρωπης πόλης...

Οι λόγοι πολλοί... Τί να πρωτοθυμηθώ, τί να μην ξεχάσω...

Είναι τόσα πράμματα που δεν έχω κάνει στη ζωή μου και άρα δεν θα τιμηθώ με ανδριάντα...

«Στα πεταχτά», θα αναφέρω μερικά μόνο... Χρονολογικά κάπως. Με όση ακρίβεια μπορεί να αναπαράγει το μελαγχολημένο μυαλό μου.

# Το 1953 δεν ξήλωσα τις ράγες των τραμ για να διευκολυνθεί ο Ι.Χ. πολιτισμός μας.

# Το 1955 δεν πήρα ανακτορική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, κόντρα στο πρωτόκολλο 205 βουλευτών (από 207...) που αναγνώριζαν άλλον για αρχηγό του κόμματος.

# Το 1956 δεν κατασκεύασα ωραιότατο "τριφασικό" καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα που μετάτρεπε την μειοψηφία των ψήφων σε πλειοψηφία βουλευτών.

# Το 1957 δεν φρόντισα να πάρουν κάποιοι «δικοί μου» τα ορυχεία λευκολίθου στην Κεφαλλονιά ή τα "βραχώδη" οικόπεδα της Φιλοθέης.

# Το 1958 δεν έκανα εκλογές με «δικό μου» σύστημα για να «θάψω» τους βουλευτές {ακόμα και τον θείο μου}, που μέ αποκάλεσαν "ψευδοκαίσαρα" κι έφυγαν απ' το κόμμα.

# Το 1959 δεν έφτιαξα νόμο που να λέει ότι επιβάλλονται στοές στην οδό Ιπποκράτους {π.χ.} με εξαίρεση τις γωνίες τάδε, τάδε και τάδε...

# Το 1960 δεν υπόγραψα αποικιοκρατική σύμβαση με την ηλεκτροβόρα Πεσινέ, υποχρεώνοντας την ΔΕΗ να τής παρέχει ρεύμα στο 1/3 του κόστους.

# Το 1961 δεν έκανα εκλογές βίας και νοθείας με στόχο την επανεκλογή μου.

# Το 1962 δεν πριμοδότησα την εξάπλωση των φυτειών βαμβακιού, σεβόμενος 2 ΕΠΙΣΗΜΕΣ μελέτες ότι το νερό που διαθέτει η Ελλάδα δεν επαρκεί γιά τέτοια υδροβόρα καλλιέργεια.

# Το 1963 δεν «τό 'σκασα» προεκλογικά για τα Παρίσια, αφήνοντας τον θείο να "εισπράξει" την ήττα.

# Το 1974 δεν εφάρμοσα την ενισχυμένη καλπονοθευτική ΔΥΣαναλογική για να σιγουρέψω την εκλογή μου και την μακροημέρευση του διεφθαρμένου δικομματισμού.

# Το 1975 δεν έφτιαξα ένα Σύνταγμα «στα μέτρα μου».

# Το 1975 πάλι δεν αποκάλεσα {ούτε επέβαλα δηλαδή...} το χουντικό έγκλημα "στιγμιαίο", ώστε να τήν γλιτώσουν οι παντός είδους λυμιώνες του Δημόσιου Κορβανά επί "επταετίας" πέρα από τους αρχιχουνταίους.

# Το 1980 δεν «τό 'σκασα» για την Προεδρία της Δημοκρατίας, αφήνοντας το δυστυχές "δεξί μου χέρι" να βγάλει τα κάρβουνα από την φωτιά...

Πολύ μελαγχόλησα απόψε που εμένα δεν θα μού στήσετε ανδριάντα.

Εκάς οι υποκριτές κοινωνιοκάπηλοι.

.

Πρετεντέρης, Μανδραβέλης, Παπαδημητρίου... Ρέ σείς... καταφέραμε να τούς τρομάξουμε!!!

Ομοβροντία σε ωρισμένες χτεσινές εφημερίδες ενάντια στις, ταυτόχρονες πανελλαδικά, πρωτοφανείς κινητοποιήσεις κατά των οδικών χαρατσιών.

Από απολύτως "ακαπέλλωτες" Κινήσεις Πολιτών σημειωτέον...

Πρετεντέρης, Μανδραβέλης, Παπαδημητρίου ... «ξεσπάθωσαν»{*} με πάθος κατά των "τζαμπατζήδων" και υπέρ της αντισυνταγματικής, αντιδημοκρατικής και -κυρίως!- βαθύτατα αντικοινωνικής νοοτροπίας και πρακτικής του «ο χρήστης πληρώνει».

Κατατρόμαξαν ως φαίνεται τ' «αφεντικά» τους {αλλά ΚΑΙ οι ίδιοι γιατί ΚΑΙ προσωπικά θίγονται από τέτοιες κινητοποιήσεις...} και έρριξαν πολύ ...θάψιμο στις «έγκριτες»{**} εφημερίδες τους.

Δεν είναι που τα ως άνω παπαγαλάκια δεν ξέρουν το νόημα του άρθρου 4§5 του Συντάγματος:

«Οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις ΔΥΝΑΜΕΙΣ τους»{***}

Τό ξέρουν και τό παραξέρουν.

Και ξέρουν πολύ καλά επίσης το γιατί τα αντικείμενα της ...λατρείας τους, οι εν τη Βουλή εκπρόσωποι του "πολιτικού μας πολιτισμού", ψήφισαν αυτήν την συνταγματική διάταξη, την οποία όμως κρατούν σε μόνιμη ...αχρηστία, μη εφαρμόζοντάς την ποτέ...

Για στάχτη στα μάτια των κουτοελλήνων τήν ψήφισαν, των ελλήνων-προβάτων που μόνον για άρμεγμα τά θέλουν...

Και για σφάξιμο, άμα λάχει...

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

{*} Τα κείμενά τους βρείτε τα στις διευθύνσεις:

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=136&artid=4612444


http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_11/01/2011_12..

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_11/01/2011_428218

{**} Τα "Νέα", όπως και όποια άλλη έκδοση του «Συγκροτήματος Λαμπράκη», έχω να τά πάρω από το 1965..., που τό'χαν γυρίσει με τους αποστάτες.

Βρήκα το κείμενο στο "tvxs" του Στέλιου Κούλογλου.

Την "Καθημερινή" τήν παρακολουθώ ηλεκτρονικά κυρίως για Μπουκάλα, Ξυδάκη, Πετρουλάκη, Μακρή.

{***} Πλήρη ανάπτυξη θα βρείτε στο μπλογκ: polites-vs-xaratsia.blogspot.com

Πήγε φυλακή για 23.000 ψωρολίρες...

Άγγλος βουλευτής. Για, πες, 35.000 ψωροευρά!!!

Και μάλλον θα τον "συντροφέψουν" στην ψειρού και μερικοί άλλοι με ανάλογα αμαρτήματα.

Τί κακό έκανε ο μαύρος;;;

Χρέωνε στην Βουλή ως έξοδά του, το ενοίκιο σπιτιού που -κατά τύχην...- ήταν δικό του.

Ψιλοπράμματα. Εγγλέζικες παραξενιές.

Κουτόφραγκοι... τί περιμένεις...

Ενώ εμείς, με ομολογημένες και ανομολόγητες κλοπές και δωροδοκίες {πού 'ναι το ίδιο και χειρότερο...} εκατομμυρίων, πολλών εκατομμυρίων, ευρών τούς έχουμε να κυκλοφορούν ελεύθερους! Μαγκιά τους!

Και όχι μόνον αυτό... Τούς έχουμε να κάνουν και δηλώσεις... Και να ξαναβάζουν υποψήφιοι {για βουλευτές έως και πρωθυπουργοί... ΘΥΜΑΣΤΕ;;;} με βάση το ...αρχαίο γνωμικό «μόνος θεσμός είναι ο λαός».

Άντε... Γυρίστε πλευρό και ξανακοιμηθείτε... Όπου νά 'ναι φτάνει το -εν Γερμανία ναυπηγηθέν- κεκλιμένο υποβρύχιο "Παπανικολής" και θα σάς πάω βόλτα σ' όλα τα υπέροχα ακρογιάλια της Ψωρογιώργαινας.

Φράχτης;;; Μόνον φράχτης;;; Γιατί όχι ΤΕΙΧΟΣ κανονικό;;; Ή... ακόμα-ακόμα καλλίτερα... ένα «Σιδηρούν Παραπέτασμα»;;;

... για τον μεγάλο εξ ανατολών κίνδυνο;;;
Το μεγάλο "γαμώτο" σ' αυτήν την θλιβερή ιστορία «συγκυβέρνησης» του G.A.P. με τον ...Μαυροτζαφέρη, είναι ότι κάνουμε που κάνουμε τον χωροφύλακα της Ευρώπης, {που δεν θέλει πλέον άλλους "έγχρωμους" είλωτες αφού έχει μετατρέψει σε είλωτες [*] τους δικούς της ξανθούς-γαλανομάτηδες "άρειους"} ας πλήρωναν καλά τουλάχιστον!!!
Αντ' αυτού μάς πληρώνουν με -αναλογικά- τους ίδιους γλίσχρους μισθούς με τους οποίους πληρώνουμε κι εμείς τους δικούς μας χωροφύλακες...

Πάντως η «πρόταση» Μαυροτζαφέρη πριν από τον Έβρο να φράξουμε πρώτα τον ...Άγιο Παντελεήμονα στην οδό Αχαρνών και, αν πετύχουμε εκεί, τότε να προχωρήσουμε σε μεγαλεπήβολα σχέδια, είναι απόλυτα μέσα στον νέο πνεύμα Προστασίας του Πολίτη που διακατέχει τόσο τον κ. Παπουτσή, όσο και τον G.A.P. και τους λοιπούς περί αυτόν, που εμπνέονται τόσο από την -καθαρά φασιστική- πολιτική του κράτους του Ισραήλ, όσο και την αντίστοιχη του απολύτως ηλίθιου τσιρακιού της επιχειρηματικής μαφίας[**] Γεωργίου Θάμνου του νεώτερου.

Υ.Γ.
Την άθλια φήμη ότι μετά τον Έβρο θα «φράξουμε» και το Αιγαίο με ειδικό θαλάσσιο ναρκοπέδιο μην τήν πιστέψετε: Πρόκειται να τήν διαψεύσει διαρρήδην και "κάθετα" ο κ. Πεταλωτής.

Η εικόνα είναι "δάνειο" από το καλό μπλογκ: antistachef.wordpress.com

- - - - - - - - -

[*] Μισθοί και ασφαλιστικά δικαιώματα «κόβονται» σε ΟΛΕΣ τις χώρες, όχι μόνον στην Ελλάδα...

[**] Δείτε και τη σχετική αναφορά της Ναόμι Κλάϊν στο βιβλίο της "Το Δόγμα του Σοκ" για την αμερικανική εισβολή και κατοχή του Ιράκ

Τα μυστήρια των ...Πρατηρίων

υπό ...Eugene Sue (του πολύ νεώτερου)

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !

{...όσο καλή γίνεται να τήν κάνουμε...}

Στην αρχή είπα να σάς ...προμηθεύσω με την γνώμη μου για το έκτακτο, εν μέσω εορτών, Υπουργικό Συμβούλιο. Μετά είπα ...άσε... με τους καραγκιόζηδες θα ασχολούμαστε {και} τώρα, χρονιάρες μέρες...

Μετά, ακούγοντας τα επάλληλα δελτία ειδήσεων ότι κάποιοι πρατηριούχοι μάς κλέβουν ηλεκτρονικά πλέον και όχι με τις πρωτόγονες μεθόδους του γεμίσματος των ρεζερβουάρ με αέρα "κοπανιστόν", σκέφτηκα να σάς κάνω δώρο, μέρες που είναι, την ΟΡΘΗ άποψη για το θέμα.

H οποία όμως είναι ολίγον τι ...μακρουλή και γιαυτό παραθέτω πρώτα τους τίτλους.

1. Πώς λειτουργεί μιά ογκομετρική αντλία.

2. Τί ρόλο παίζει η θερμοκρασία.

3. Η ...τρελλή περίπτωση του «χαρτοσήμου».

4. Γιατί οι πρατηριούχοι έγραφαν όποιαδήποτε ποσότητα ζητούσες στο τιμολόγιο και ποιός ήταν ο "μεγάλος χαμένος".

5. Πώς φορολογούνται οι πρατηριούχοι και ο

ρόλος των ...επτά αδελφών {εταιρειών}

6. Γιατί είχαν αντίρρηση για τις ταμειακές μηχανές.

7. Πώς ΕΠΡΕΠΕ να φορολογούνται.

8. «Ένας κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος»...

1. Πώς λειτουργεί μιά ογκομετρική αντλία.

Οι αντλίες των πρατηρίων καυσίμων είναι αντλίες κάποιου είδους (φυγοκεντρικές, "πομόνες" ή άλλες) που στον σωλήνα εξόδου έχουν μιά περιστρεφόμενη "πεταλούδα" η οποία στην μία θέση φράζει την ροή ενώ στην κάθετη τήν αφήνει ελεύθερη, οπότε, μετρώντας τις περιστροφές της, βρίσκουμε τον όγκο του υγρού που πέρασε.

Τo μέτρημα αυτό γίνονταν παλιότερα με ένα σύστημα γραναζιών που κατάληγαν στον οπτικό αριθμητήρα και τώρα με ηλεκτρονικό τρόπο.

Έτσι το κλέψιμο παλιότερα γίνονταν με παρεμβολή ενός επιπλέον γραναζιού που εμφάνιζε περισσότερες τις στροφές κατά κάτι (10% ας πούμε) ενώ τώρα με ένα τσίπ που κάνει το ίδιο στην τελική ένδειξη.

Παλιότερα η παρεμβολή γίνονταν ηλεκτρομηχανικά με κάποιο λεβιέ ή κουμπί ενώ τώρα (προόδευσε η επιστήμη...) μπορεί να γίνει και με τηλεχειρισμό.

Το αποτέλεσμα το ίδιο: Ο μετρητής έγραφε 11 λίτρα για να πληρώσεις ενώ στο ρεζερβουάρ σου είχαν μπεί 10.

2. Τί ρόλο παίζει η θερμοκρασία.

Ό

ταν ζεσταίνετα

ι κάθε σώμα (στερεό, υγρό ή αέριο) αυξάνει ο όγκος του. Καθένα έχει τον δικό του συντελεστή διόγκωσης. Στο νερό π.χ. είναι 18 εκατοντάκις χιλιοστά (0.00018) ανά βαθμό °C, ενώ στα καύσιμα είναι αισθητά μεγαλύτερος: Ένα χιλιοστό (0.001).

Και χωρίς το προηγούμενο κλέψιμο δηλαδή, αν ο πρατηριούχος έχει φροντίσει η θερμοκρασία μέσα στις δεξαμενές του να είναι, πείτε, 20° ψηλότερη τότε η αντλία θα γράψει 51 λίτρα αντί 50 που θα έγραφε, αν η θερμοκρασία ήταν φυσιολογική.

Την πρακτική αυτή εφαρμόζουν κάποια βυτιοφόρα πετρελαίου θέρμανσης περνώντας π.χ. τον σωλήνα της εξάτμισης μέσα από το βυτίο ή "κολλητά" μ' αυτό. Σού παραδίδουν 1000 λίτρα αλλά ο μετρητής (κι ο δικός του κι ο δικός σου!!!) γράφει 1020... για να βγάλει κι ο οδηγός το «κατιτίς του».

3. Η ...τρελλή περίπτωση του «χαρτοσήμου».

Μέχρι το 1987, που ο ΦΠΑ ενσωμάτωσε κάποιους άλλους έμμεσους φόρους μεταξύ των οποίων και το "Χαρτόσημο Τιμολογίου", αν ζητούσες τιμολόγιο από το πρατήριο (για να τό βάλεις στα έξοδα της εταιρείας π.χ.) πλήρωνες περισσότερο κατά το ποσοστό του Χ.Τ., που αρχικά ήταν 1.2% και αργότερα είχε φτάσει το 3.6%.

Το ποσόν του Χ.Τ. ο πρατηριούχος, όπως και κάθε άλλος επαγγελματίας, τό απόδιδε στο Δημόσιο σε τακτά διαστήματα.

Το 1966, όταν υπουργός Οικονομικών (των απαστατών) ήταν ο Μητσοτάκης, ο ίδιος -ή κάποιο άλλο «σοφό» κεφάλι του υπουργείου του- σκαρφίστηκε το εξής ...πανέξυπνο για να μαζέψουν κάποια παραπάνω λεφτά: Όρισαν ότι το 30% των πωλήσεων (των αγορών δηλαδή, θα δούμε την διαφορά παρακάτω...) καυσίμων ήταν , σώνει και καλά, πωλήσεις "χοντρικής", προς επαγγελματίες δηλαδή, άρα οφείλονταν Χ.Τ. άσχετα αν είχαν εκδοθεί τα ανάλογα τιμολόγια ή όχι!

Έπρεπε δηλαδή οι πρατηριούχοι να πληρώσουν από την τσέπη τους το Χ.Τ., που δεν είχαν εισπράξει όμως, αν από το μαγαζί τους δεν είχαν περάσει πολλοί επαγγελματίες που να θέλουν έκδοση τιμολογίου.

4. Γιατί οι πρατηριούχοι έγραφαν όποιαδήποτε ποσότητα ζητούσες στο τιμολόγιο και ποιός ήταν ο "μεγάλος χαμένος".

Εντελώς βλακώδης η παραπάνω υπουργική απόφαση. Και για δύο λόγους:

Ο πρώτος διότι οι πρατηριούχοι ΠΑΡΩΘΟΥΣΑΝ τους επαγγελματίες πελάτες τους να κόψουν μεγαλύτερα τιμολόγια από τα πραγματικά, πληρώνοντας βέβαια το ανάλογο Χ.Τ. μόνον παραπάνω, και να δικαιολογήσουν έτσι περισσότερα έξοδα στην επιχείρησή τους, μειώνοντας τα φορολογούμενα κέρδη.

Το μέγεθος της υπουργικής βλακείας υπολογίζεται εύκολα ως εξής: Το κέρδος του Δημοσίου, με ποσοστό Χ.Τ. 1.2%, ήταν 12 δραχμές στο χιλιάρικο (αργότερα 36, έστω...) , ενώ η χασούρα του από απώλεια φόρου κερδοφορίας επιχείρησης, πέστε ένα ελάχιστο 20%, ήταν 200 δραχμές. Τόοοοοοοοοοοοοση βλακεία πιά...

Ο δεύτερος λόγος είναι ακόμα χειρότερος: Πολλά αυτοκίνητα υπηρεσιών του Δημοσίου ή ΔΕΚΟ έβαζαν καύσιμα όχι σε συγκεκριμένα "κρατικά" πρατήρια αλλά σε όποιο τύχαινε στο δρόμο. Οι οδηγοί τους έβγαζαν το ανάλογο τιμολόγιο και τό υπόβαλαν στην υπηρεσία για να επανεισπράξουν το αντίτιμο.

Ήταν πολύ εύκολο να δελεαστούν από ερωτήσεις των πρατηριούχων του τύπου «πόσα παραπάνω θέλεις να βάλω» και να εξωθηθούν σε ΚΛΟΠΗ δημοσίου χρήματος βάζοντας κάτι παραπάνω (σιγά που θα μπορούσε να τό πιάσει κάποιος έλεγχος...) για να ...«συμπληρώσουν» τον μισθό τους...

Κι όλο το ...οικοδόμημα στηρίζονταν στο εξής "απλό" και επίσης βλακώδες:

Οι πρατηριούχοι φορολογούνται με βάση τις ΑΓΟΡΕΣ τους όχι τις πωλήσεις τους. Γιαυτό και δεν τούς έννοιαζε (ακόμα δεν τους νοιάζει...) πόσο μεγαλύτερο τιμολόγιο θα κόψουν στον πελάτη, ιδιώτη ή κρατικό υπάλληλο.

5. Πώς φορολογούνται οι πρατηριούχοι

και ο

ρόλος των ...επτά αδελφών {εταιρειών}

Φορολογούνται με βάση τις ετήσιες (επίσημες, με βάση τα τιμολόγια) αγορές τους από κάποια εταιρεία (ΕΚΟ, Σελ, ΒΡ κλπ) είτε από τα ίδια τα διϋλιστήρια.

Άρα έχουν κάθε συμφέρον να αγοράζουν κάποια ποσότητα και από την ΛΑΘΡΑΙΑ αγορά χωρίς χαρτιά, η οποία, κατά τις αλλεπάλληλες δηλώσεις διαδοχικών υπουργών Οικονομικών, γαλάζιων, πράσινων ή ...γαλαζοπράσινων, ανθεί στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, της και Ψωρογιώργαινας επονομαζόμενης.

Τα λαθραία καύσιμα προέρχονται είτε από ποσότητες που προορίζονται για σκάφη (οι οποίες διακινούνται αφορολόγητα) είτε από κλοπή με "βύζαγμα" από αγωγούς μεταφοράς είτε -προσοχή!!!- από κάποιες εταιρείες διανομής, διότι κι αυτές έχουν συμφέρον να πουλάνε λαθραία, όταν τίς παίρνει, αφού φορολογούνται με βάση τις (επίσημες) πωλήσεις τους!

Και μην μού ...κουνηθεί καμμιά ...κυρία λέγοντας ότι οι μεγάλες εταιρείες δεν κάνουν τέτοια... Και η Ζήμενς μεγάλη εταιρεία ήταν αλλά αποδείχτηκε (όπως και γι' άλλες βέβαια...) ότι στη δωροδοκία στήριζε την πολιτική πωλήσεών της...

6. Γιατί είχαν αντίρρηση για τις ταμειακές μηχανές.

Έτσι προκύπτει αβίαστα γιατί είχαν -και έχουν...- τόσο μεγάλη αντίρρηση οι πρατηριούχοι για την χρήση ταμειακών μηχανών.

Και έτσι, μεσοβέζικα όπως τίς εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ (κατά πάγια συνήθειά του... θυμηθείτε και τα περί πολιτικού γάμου...) τούς κόπηκε το κόλπο να εκδίδουν μεγαλύτερα του πραγματικού τιμολόγια.[*]

Αν αρχίσουν να φορολογούνται και με βάση πωλήσεις, τότε θα τους κοπεί και το κέρδος από τη δυνατότητα λαθραίων αγορών.

7. Πώς ΕΠΡΕΠΕ να φορολογούνται {όλοι...}.

Όπως σ' όλον τον κόσμο... Τόσο έκαναν οι αγορές σου, τόσο ήσαν τα έξοδά σου (προσωπικό, ενοίκια κλπ), τόσο ήσαν οι πωλήσεις σου, άρα τόσα τα κέρδη σου. Πάνω σ' αυτά θέλω εγώ το Δημόσιο τόσο φόρο-εισφορά, κατά το άρθρο 4§5 του Συντάγματος. Απλά πράμματα. Στην σύλληψη. Δυσκολότερα βέβαια στην εφαρμογή. Ειδικά όταν πρόκειται για μαγαζιά που πουλάνε κάμποσες χιλιάδες είδη...

Αλλά για τα πρατήρια καυσίμων που πουλάνε, όλα κι όλα, πες, δέκα είδη (μαζί με τα λάδια...) πού βρίσκεται η δυσκολία;;;

Πού αλλού εκτός από την μικρόνοια και ανικανότητα κάποιων, τίμιων ας πούμε, υπαλλήλων και "ταγών" είτε στην ανεντιμότητα, πολιτική ή άλλη, των υπολοίπων...

8. «Ένας κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος»...

Τέτοια παρόμοια παραδείγματα θα εντοπίσετε δυστυχώς και σε πολλούς άλλους τομείς της Οικονομίας της λεγόμενης «ελεύθερης» αγοράς.

Ένα άλλο "καραμπινάτο" που έχω είναι για τον φόρο μεταβίβασης ακινήτων, την εποχή που δεν είχαν εφαρμοστεί οι λεγόμενες "αντικειμενικές" αξίες.

Πάλι μικρόνοια και ανικανότητα, πάλι ανεντιμότητα...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !

{...όσο καλή γίνεται να τήν κάνουμε}

- - - - - - - - - - - - -

[*] Μην τολμήσει να μού βγάλει γλώσσα κανένας τους... Από το 1965 και μέχρι το 2007 που λόγω της δουλειάς μου γύριζα σε όλη σχεδόν την Ελλάδα και πάντα ζητούσα τιμολόγιο όταν έβαζα καύσιμα, δεν υπήρξε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ που να μην μού πει κάτι σαν «πόσα να βάλω;» ή «γράψε μόνος σου το ποσόν»... Μερικοί μάλιστα κάν δεν ρωτούσαν αλλά ...στρογγύλευαν μόνοι τους το ποσόν προς τα πάνω. Έβαζα 8.000 δρχ βενζίνη, ας πούμε, και έγραφαν κατευθείαν 10.000...

Όταν τούς «κάρφωνα» λέγοντας: Τό ίδιο λέτε και στους σωφέρ των φορτηγών μου; Τούς σπρώχνετε να μέ κλέψουν;;; Τότε συνήθως κατέβαζαν τα μάτια ή, κάποιοι επιθετικότεροι, ψέλλιζαν κάποιες ψευτοδικαιολογίες ότι τούς το ζητούν οι ίδιοι οι σωφέρ για να καλύψουν τυχόν ζημιές του φορτηγού... Σπάσιμο καθρέφτη π.χ., που θα τό πλήρωναν από την τσέπη τους...

Ενώ στην πραγματικότητα ο λόγος ήταν μέχρι το 1987 η είσπραξη μεγαλύτετρου Χ.Τ. και μετά -τούς είχε μείνει η συνήθεια...- η διατήρηση της "πελατείας" οδηγών φορτηγών ή επαγγελματιών με αυτή την, μικρή αλλά τόσο σημαντική αθροιστικά για το Δημόσιο, έμμεση δωροδοκία τους.

Αντίστροφο τιμητικό παράδειγμα ήταν ένας πρατηριούχος στα Γιάννενα, Παπαδόπουλος ονόματι, μακαρίτης τώρα, που είχε κολλήσει ταμπελλάκι στην αντλία: «Μην ζητάτε μεγαλύτερο ποσόν στα τιμολόγια. Κόβονται ακριβώς». Είχε απαυδήσει ο άνθρωπος...

Τήν είχα φωτογραφήσει και δημοσιεύσει (δεκαετία του '80) στον "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ" με όλο το παραπάνω «στόρυ»... Αλλά σιγά που θα συγκινούνταν οι ντόπιοι εφοριακοί ή κάποιος υπουργός Οικονομικών...

Δεν υπάρχει φαγητό τζάμπα!

Αυτή η βασική αρχή της Οικολογίας μού ήρθε στο μυαλό ακούγοντας, διαβάζοντας και βλέποντας τις καταστροφές που προκλήθηκαν στο γιαννιώτικο λεκανοπέδιο από τις τελευταίες βροχοπτώσεις, που ναί μεν ήταν ισχυρές, αλλ' όχι και τόσο «ακραίες» για τα Γιάννενα, όσο θέλουν να μάς κάνουν να πιστέψουμε ο εσμός των υπεύθυνων "τοπικών αρχόντων" με τις αλλεπάλληλες δηλώσεις τους.

Τά ίδια εδώ, τα ίδια κι αλλού, τα ίδια προ ετών με την καταστροφική πλημμύρα από το μπάζωμα του "Ποδονίφτη" στην Ν. Φιλαδέλφεια, που, αν δεν μέ απατά η μνήμη, είχε και θύματα.

Συμφεροντολογική αντιμετώπιση της λίμνης, όλα αυτά τα χρόνια, πολλά χρόνια..., και να τα «ακραία» φαινόμενα για να ξεσκεπάσουν τα «καλά» του περιορισμού της επιφάνειάς της, των μπαζωμάτων, της οικοπεδοποίησης ακτών, των αφρόντιστων τάφρων και φυσικών κοιλωμάτων απορροής.

Δεν υπάρχει φαγητό τζάμπα!

Ας τήν κρατήσουμε καλά στο μυαλό μας αυτήν την φυσική οικολογική αρχή. Ότι κάνουμε τό πληρώνουμε. Κάπου κάπως, κάποτε... ως άτομα, ως κοινωνία, ως ανθρωπότητα.

Τό λένε και «η φύση εκδικείται» για να καλύψουν τις ευθύνες -ΚΑΙ των ατόμων πολλές φορές- αλλά σίγουρα των "ταγών"... Διαστρέβλωση είναι... Η φύση δεν έχει αισθήματα... Ούτε συμφέροντα, για να «εκδικηθεί», όταν την βιάζουμε... Απλώς: Δεν υπάρχει φαγητό τζάμπα!

Ή όπως τό 'λεγαν παλιότερα:

Ό,τι κάνεις (θα) λάβεις, καρδιά μη σέ πονέσει.

Λαγός την πτέριν έσειε, κακό της κεφαλής του...

Καλόν Μήνα!

Όσο "καλός" μπορεί να νοηθεί την "σήμερον ημέραν"...

Παλιότερη παροιμία ο τίτλος αυτού του άρθρου... Δεν ξέρω πόσο παλιά... Μπορεί νά 'ναι και του ...Αίσωπου.

Αυτή μού ήρθε στο μυαλό, ακούγοντας σήμερα στις ειδήσεις ότι μετά την Ισπανία, που πλέον κανείς δεν αμφιβάλει ότι θα προσφύγει κι αυτή σύντομα στο ΔΝΤ για δάνειο [στο Διεθνές ΝεκροΤομείο είπαμε... μην ξεχνάμε αυτή την «ερμηνεία»...], θα ακολουθήσουν η Ιταλία και το Βέλγιο... Το κράτος-έδρα της ηγεσίας της Ε.Ε.!!!

Και κάποιοι επιμένουν ότι η ...μεθεπόμενη χώρα θα είναι η Αγγλία. Εκτός της "ζώνης του ευρού" αυτή... Αλλά θα κάνει πολύ μεγάλο κρότο, παγκοσμίως, αν πέσει...

Και ο προβληματισμός είναι ότι: Από τα 600 δισεκατομμύρια ευρά που έχει ο ευρωπαϊκός "μηχανισμός στήριξης" πήρε 110 η Ελλάδα και πρόσφατα 85 η Ιρλανδία.

Απόμειναν 405 δις. Τα οποία, λέει, φτάνουν-δεν φτάνουν για να δοθούν στην Ισπανία, μιάς και πρόκειται για "μεγάλη" οικονομία...

Με τις άλλες που θα «πέσουν» τί θα γίνει;;; Πού θα βρεθούν άλλα λεφτά;;; Άλλα ευρά για στήριξη;;;

Κι αν δεν "στηριχτούν" για να πληρώσουν τα δάνεια που χρωστάνε στις «Αγορές», στους διεθνείς τοκογλύφους, [αποικιοκράτες ..."οριτζινάλ" και κληρονόμους, επιδρομείς «ειρηνιστές», έμπορους όπλων, μαφιόζους, "βαρώνους" ναρκωτικών, τέτοιους...] τι θ' απογίνει το διεθνές κεφάλαιο;;; Εάλω η Πόλις!

Λαγός την πτέριν έσειε, κακό της κεφαλής του...

Τί μάς έκανε τον Μάϊο και στραφήκαμε στο ΔΝΤ, ενώ τον Μάρτιο ο πρωθυπουργός μάς έλεγε πως κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό;;;

Μα η αδυναμία να δανειστεί η χώρα από τις «Αγορές» με λογικό επιτόκιο... Η απληστία τους ήταν τόση που τό ανέβαζαν συνέχεια...

Το ίδιο ακριβώς επαναλήφθηκε με την Ιρλανδία, την χώρα όπου είχε ...διαλάμψει ο νεοφιλελευθερισμός [ελάχιστη φολογία κεφαλαίου, ιδιωτικοποιήσεις κλπ] και μάς τήν παρουσίαζαν ως "χώρα-θαύμα" στην «ανάπτυξη»...

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τις άλλες χώρες που προαναφέραμε, έστω κι αν αυτές εφαρμόζουν ήδη ...προληπτικά κάποια από τα σκληρά αντεργατικά-αντικοινωνικά μέτρα που επέβαλε σε μάς το ΔΝΤ.

Τί θα γίνει στο τέλος; Πού θα πάει αυτό; Δεν θα "κλατάρει" κάποτε το νεοφιλελεύθερο ζουγκλικό σύστημα;

Όταν τόσος πληθυσμός [κάπου η μισή ΕΕ...] οδηγηθεί στα όρια της φτώχειας, ποιός θ' αγοράζει τα αυτοκίνητα, τα ψυγεία, τα καλλυντικά, τα delikatessen ;;; Ποιός θα ταξιδεύει δώθε-κείθε;;;

Βεβαίως και θα "κλατάρει" το σύστημα... Όπως έγινε το 1929...

Λαγός την πτέριν έσειε, κακό της κεφαλής του...

Και βέβαια τότε ΔΕΝ ήταν οι εργαζόμενοι, οι απλοί άνθρωποι, που αυτοκτονούσαν πέφτοντας από μπαλκόνια... Αυτοί είχαν εξαθλιωθεί πιο πριν... Επιβίωναν στην αθλιότητα, δεν αυτοκτονούσαν...

Χρηματιστές, τραπεζίτες και μεγαλόσχημοι κεφαλαιούχοι αυτοκτονούσαν.

Και μετά;;;

Μετά, ας ελπίσουμε [κι ας δουλέψουμε γιαυτό!!! ξεπερνώντας τον ατομισμό] ότι το νέο "New Deal" θα ανατρέψει τους -τόσο αντικοινωνικούς- νόμους της ζούγκλας και θα βασίζεται συνολικά στην αποεμπορευματοποίηση του χρήματος. Στην επαναφορά του στον αρχικό του ρόλο: Του μέσου διευκόλυνσης των ανταλλαγών υλικών και άϋλων προϊόντων και μόνον.

Ιρλανδία-Ελλάς σημειώσατε... μηδέν

Τον «αγώνα» αυτόν δεν θα τόν βρείτε στο δελτίο του ΠΡΟ-ΠΟ... Δεν είναι της γιουρομπάλας ούτε του "μουντιάλ"...

Αγώνας των κυβερνήσεων είναι να δείξουν ότι μπορούν να επιβάλουν στους λαούς τους νέα σκληρότερη αφαίμαξη, ώστε να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Και οι φτωχοί φτωχότεροι βέβαια, για να υπάρξει «ισοζύγιο».

Κατέφυγε λοιπόν και η Ιρλανδία στο Διεθνές ΝεκροΤομείο.

Για να αποφύγει την χρεωκοπία, λέει. Χωρίς όμως να έχει απαντηθεί το ερώτημα ποιός ακριβώς θα χάσει -και εννοούμε να χάσει πολλά...- από τη χρεωκοπία ενός κράτους.

Σίγουρα όχι ο λαός του κράτους, διότι με τα μέτρα αφαίμαξής του που επιβάλει το εν λόγω ...ευαγές ίδρυμα ήδη χάνει πολλά. Εμείς τό είδαμε κιόλας {και θα δούμε κι ακόμα χειρότερα}, θα τό δούνε τώρα και οι ιρλανδοί...

Τί παραπάνω θα έχανε ο εργαζόμενος λαός ή οι συνταξιούχοι, οι μικρέμποροι, αν χρεωκοπούσε το κράτος;;;

Αυτοί που θα έχαναν πολλά θα ήταν όσοι απόχτησαν {με όποιους τρόπους...} πολλά και βέβαια οι διεθνείς τοκογλύφοι {ευφημιστικά: οι "αγορές"...} που έχουν πάρει τα ελληνικά "ομόλογα", που μάς έχουν δώσει δάνεια.

Δάνεια για να αγοράσουμε αεροπλάνα, τάνκς, φρεγάτες, ...κεκλιμένα υποβρύχια και άλλα τέτοια σύνεργα, πότε για τον "εκ βορρά" κίνδυνο, πότε για τον "εξ ανατολών". Καί πότε για την αντιμετώπιση της "τρομοκρατίας', λέγε με λαϊκής οργής...

Υπάρχουν όμως σοβαρές διαφορές μεταξύ Ιρλανδίας και Ελλάδας.

Η Ιρλανδία είχε ήδη εφαρμόσει άκρατες νεοφιλελεύθερες τεχνικές {ελαχιστοποίηση φόρου στις επιχειρήσεις[*], ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.} και είχε για λίγο πετύχει το «ιρλανδικό θαύμα», μια εκπληκτική οικονομική «ανάπτυξη», σαν κι αυτή που υπόσχονται για μάς "μετά"...

«Θαύμα» της, διαβόητης πιά εκεί, ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που αποδείχτηκε όμως τεράστια φούσκα... Φούσκα ιδιωτικής απληστίας που έσκασε.

Δεν είχε η Ιρλανδία ούτε διεφθαρμένους πολιτικούς {τουλάχιστον δεν έχει δει το φώς της δημοσιότητας κάτι τέτοιο}, ούτε υπερτροφικό, σπάταλο κράτος, ούτε κυβερνήσεις που εξαπατούσαν το Eurostat...

Ούτε υπερξοπλισμοί τής χρειάστηκαν, αφού δεν είχε βόρειους ή ανατολικούς κινδύνους...

Εδώ μπορεί να μάς κάνουν "πλύση εγκεφάλου", ακόμα και με θρασείες παγκαλικές δηλώσεις ότι «όλοι μαζί τά φάγαμε», με στόχο να πεισθούμε να μην αντιδράσουμε για το γενικό ξεπούλημα των εθνικών πόρων και της γής μας στο αδηφάγο ακριδικό κεφάλαιο, ώστε να ...σωθούμε.

Στην Ιρλανδία όμως τρέχουν και δεν φτάνουν για να κρύψουν ότι ακριβώς οι νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για άκρατη "ιδιωτική πρωτοβουλία" και μια κοινωνία του ανταγωνισμού της ζούγκλας και του «ο χρήστης πληρώνει» είναι υπεύθυνες για την κρίση, που κάνουν τα πάντα για να τήν φορτώσουν στις πλάτες του εργαζόμενου λαού.

Όπως και νά 'χει...

Ιρλανδία-Ελλάς σημειώσατε... μηδέν!

- - - - - - - - - - - - - -

[*] Αυτό που έκανε κι ο Αλογοσκούφης εδώ...